MARYJA!

Krótka historia Rycerstwa Niepokalanej

Był rok 1917. Brat Maksymilian Maria Kolbe, był klerykiem na studiach w Międzynarodowym Kolegium Ojców Franciszkanów w Rzymie. Przejęty głębokim żalem na widok tylu ginących i zagrożonych dusz, spędzał długie godziny na modlitwie u stóp Jezusa Eucharystycznego, błagając o miłosierdzie i ratunek.

20 stycznia 1917 roku brat Maksymilian odprawiał rozmyślania poranne. Była to rocznica objawienia się Matki Bożej Ratisbonne'owi, który został cudownie nawrócony.

- Jaka Matka Jezusowa jest potężna! Jeśli zechce, może przemienić cały świat. Musimy się gorąco modlić, żeby Niepokalana zwyciężyła, musimy rozbudzić ducha chrześcijańskiego wśród wiernych wielu narodów... - mówił swoim współbraciom br. Maksymilian.

Odtąd codziennie rozmyślał o tej sprawie, układał statut nowego stowarzyszenia, które miało objąć cały świat, a jego członkowie będą starać się o uświęcenie własne i innych przez potężne orędownictwo Niepokalanej, Pośredniczki Wszelkich Łask.

Wieczorem 16 października 1917 roku zebrali się wszyscy ,,wtajemniczeni" w celi zakonnej na via San Teodoro 42 w Rzymie. Na spotkaniu obecni byli: o. Józef Piotr Pal, o. Antoni Głowiński, br. Kwiryk Pignalberi, br. Hieronim Biasi, br. Antoni Mansi, br. Henryk Granata i br. Maksymilian Maria Kolbe. Zamknięto drzwi celi. Na biurku stała figura Niepokalanej oraz dwie zapalone świece. Br. Maksymilian odczytał z małego foliału naszkicowany program MI (skrót od łacińskiej nazwy - Militia Immaculatae). A oto cel, warunki i środki przynależności do Rycerstwa Niepokalanej, które pozostały niezmienne przez 95 lat.

Celem naszym jest starać się o nawrócenie grzeszników, heretyków, schizmatyków..., a najbardziej masonów i o uświęcenie wszystkich pod opieką i za pośrednictwem Niepokalanej.

Podstawowym warunkiem do spełnienia celu MI jest zupełne, bezgraniczne i bezwarunkowe oddanie się Niepokalanej na własność, by Ona raczyła z nami uczynić, cokolwiek Jej się podoba i przez nas oddziaływać na innych.

Drugim warunkiem, a raczej zewnętrznym znakiem tego oddania, jest Cudowny Medalik, który członkowie rycerstwa noszą na piersiach.

Środki: modlitwa i wszystkie inne sposoby działania, na jakie pozwalają stan i okoliczności.

Przez to zupełne oddanie się Matce Bożej członkowie MI stają się rycerzami Niepokalanej, walczą o Jej cześć i pozwalają się użyć jako Jej narzędzia do zbawienia i uświęcenia innych dusz. Dlatego co dzień modlą się do Niej słowami: ,,O Maryjo bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy i za wszystkimi, którzy się do Ciebie nie uciekają...". Cel tej pracy jest jeden - zdobyć jak najwięcej dusz dla Jezusa przez Niepokalaną.

Po zapoznaniu z celem i warunkami przynależności br. Maksymilian zapytał o zgodę wstąpienia do stowarzyszenia. Po krótkiej dyskusji złożono podpisy pod deklaracją. Pierwszy podpisał o. Józef Piotr Pal, a ostatni br. Maksymilian. Potem z celi pierwsi rycerze udali się do kaplicy, gdzie o. Pal poświęcił Cudowne Medaliki i nałożył każdemu na szyję. Tak 95 lat temu powstało Rycerstwo Niepokalanej.